خطرات، پيشينه‌اي به قدمت تاريخ دارند و بشر در طول ادوار مختلف همواره در صدد کاهش آسيب‌هاي وارده از این خطرات براي خویش بوده است. شاید همین موضوع را بتوان مهمترین استدلال برای شکل گیری مفهوم بیمه و به طور مشخص بیمه‌های عمر دانست.

در قرن اخیر همزمان با پررنگ شدن شاخصه‌های مالی در زندگی روزمره، شیوه‌های دریافت خدمات اجتماعی نظیر اشتغال و درمان برای جامعه شهری و به تبع آن روستایی، شکل اقتصادی تری به خود گرفته است به نوعی که بروز حوادث غیر مترقبه و امراض پیش‌بینی نشده می‌تواند صدمات مالی گران و در پاره‌ای از اوقات جبران ناپذیری به چرخه اقتصادی یک خانواده وارد کند. برای مثال خانواده‌ای که سرپرست و نان‌آور خود را به دلیل بیماری و یا وقوع حادثه به تخت بیمارستان‌ها سپرده، علاوه بر تامین هزینه‌های مالی گزاف در مسیر درمان وی، می‌بایست با مشکلات تازه درآمدی و برآورده کردن نیازهای روزمره سایر اعضای خانواده اعم از خوراک، پوشاک، مسکن، تحصیل فرزندان و موارد مشابه آن نیز دست و پنجه نرم کند.

حال آن که، اگرچه یک قرارداد بیمه عمر به طور قطعی و کامل پاسخگوی تمام نیازهای مالی و اقتصادی یک خانواده در شرایط بحرانی نخواهد بود ولی پر واضح است که با داشتن پوشش‌ها و تعهدات گوناگونی از قبیل جبران هزینه‌های درمانی حوادث، پرداخت غرامت ابتلا به امراض خاص، نقص عضو، از کار افتادگی، فوت و … نقش تعیین کننده‌ای در حفظ و استمرار چرخه اقتصادی خانواده در هنگام بروز اتفاقات ناگوار ایفا خواهد کرد.

جدا از امتیازاتی که بیمه‌های عمر طی مدت قرارداد در قالب پوشش‌های درمانی و غرامتی به مشتریان خود عرضه می‌کنند، عامل تاثیرگذار دیگری نیز برای مهم شمردن این بیمه‌نامه از نگاه جامعه هدف وجود دارد و آن فراهم سازی بستر مناسب جهت برخورداری بیمه شده از یک سرمایه‌گزاری امن، بلند مدت و قابل اطمینان است.

ناتوانی و ضعف عمیق صندوق‌های بازنشستگی در تامین ایده‌آل نیازهای معیشتی سالمندان، موضوعی است که در کشور ما کمترین توجهات را به خود اختصاص داده و شاید تا حدود یک دهه قبل، هیچ برنامه ریزی علمی و دقیقی از سوی هیچ یک از دستگاه‌های مالی و اقتصادی کشور برای تضمین این دوره مهم و خطیر از زندگی صورت نگرفته بود.

اما معرفی بیمه‌نامه‌ های عمر و سرمایه‌گزاری، مسیری هموار و مطمئن را برای نیل به این هدف در اختیار مخاطبین خود قرار داد. شرکت‌های بیمه با ضبط پس انداز منظم از محل حق بیمه های پرداختی هر یک از مشتریان و به کارگیری و تجمیع این مبالغ کوچک در پروژه‌های کلان اقتصادی، صنعتی، عمرانی و … ضمن تخصیص سود تضمینی به اندوخته افراد، بیمه شدگان را در سود حاصل از مشارکت در منافع سازمان نیز شریک می‌کنند. عدم دریافت ریالی این سود توسط شخص بیمه شده در پایان هر سال مالی و تصاعد سود مرکبی که طی سال‌های آتی به اندوخته افراد اضافه می‌شود، این امکان را برای شرکت‌های بیمه گر مهیا می‌سازد که علاوه بر تدوین جداول سرمایه‌گزاری بلند مدت و تضمین بازپرداخت مبالغ قابل توجه در انتهای قرارداد، در طی سال‌های جاری بودن بیمه‌نامه نیز با ارائه خدمات و تسهیلات در زمینه‌های متنوعی همچون کمک هزینه تحصیلی، تامین‌ جهیزیه، هزینه‌های ازدواج، ورود به بازار کار و … پشتوانه‌ای قدرتمند برای مشتریان خود باشند.

 

امیرحسین کاظم – کارشناس بیمه های اشخاص

گروه خدمات بیمه‌ای بی‌بیــم

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *